سلام بهونه من .... ( مریمم )
نميدوني اين دل چقدر دلتنگه فرشتشه ؟ ميدوني که تو اين چند روزي که باهات حرف نزدم شده يه يکه سنگ که فقط نفس ميکشه  و اين دل مگه جز انتظار ديگه راهي داشت ؟  نميدونن که وقتي زندگي آدم باهاش فاصله داره چقدر سخته ؟ اصلاً تاحالا فکر کردی بينمون چند تا اتوبان هست ؟
چند تا خیابون ؟ هرچقدر باشه مهم نيست مهم  اينه که  هر چقدر هم باشه  با همه وسعتش در برابر وسعت عشق مون هيچه هيچ ..
 عشق مون هميشه با فاصله ها پيروزه ... ميدوني چرا ؟ ميدوني اين عشق از چيه ؟ از اون برکت وجوده گلته ... اون وجودي که خدا ميدونه چقدر نازه خدا ميدونه چقدر مهربونه خدا ميدونه که چقدر دوست داشتنی هست
بازم پام وايسادی ..... سره عهد مون سره عشقمون ..... تو اين چند ماهه خسته نشدی ... خيلي وقت ها من کم آوردم اما اون اما اون اما اون......  قربونه مقاومتت مریم تو با اينکه دلت رنجون بود اما هميشه منو اول ميديدي ... منو آروم ميکردي به من يه دنيا اميد ميدادي اون قدرکه شرمم ميشد ديگه اصلاً ناراحتي به خودم راه بدم .... ميبيني عشقه خودم همش تقصير تو که مهردادت انقدر لوس شده تا يکم ازش دور ميشي تا يه روز صداتو نميشنوه چيزي ازش باقي نميمونه ....آخه مهردادت از تو نيرو ميگيره صبح تو بهش اميد ميدي روز و بگزرونه تو بهش ميگي که فردا نزديک تر از اوني که اون حس ميکنه ... تو انقدر بزرگي که حتي خودتم ناديده ميگيري .
هيچوقت نميگي که سختي ديدي گل من . فدات بشم آخه مگه اون وجود  مهربونت وجودي که همش پاکه مگه اون وجود تحمل اين همه بدي و سختي رو داره .. تازه دمم نزنه واسه کسي؟ واسه من که نکنه تو دلم يوقت بلرزه بخدا اشک چشام و گرفته اگه  کسايي که اين متن رو ميخوندن ميدونستن گل من چي کارا  کرده چيا ديده و به روشم نياورده واسه من اونوقت ميدونستن چرا ميگم خوشبخت ترين مرده دنيام .... چون عشقی به بزرگي تو دارم .... آرزوم اينه که فقط لياقت تورو خدا به من بده .. ميدونم اين روزا بد جوري تو فشاري ... ميدونم هيچي نميگي همين داغونم ميکنه همينه که عاشق ترم ميکنه همينه که مهردادت رو روز به روز ديوونه تر ميکنه .خدا يا خودت ميدوني که الان چه حالي داريم خدايا مي بيني؟خودم و خودت و خودش مونديم ما سه تا ... همين واسه ما از همه چي بالاتره تو فقط با ما باش ما ديگه چي ميخواييم ؟ خدايا به عشقه گلم و من کمک کن کمک کن کمک کن ....
خدايا حواست به همه عاشق ها باشه آمين....